วันนี้ฝนตกหนักมาก มีเรื่องราวมากมาย เกิดขึ้น
"เหี้ยเอ่ย งานส่งลูกค้า ทำไงดีว่ะ"
ฝนไม่ได้เห็นใจ เค้าเลย เค้ากำลังเอางานไปส่งลูกค้า
"เป็นไงบ้างหลายปู่"ปู่เค้าเรียก
"ฝนตกหนักมากเลย ทำไมต้องตกด้วย"
เด็กน้อยเครียดเพราะไม่ได้ออกไปวิ่งเล่นกับเพื่อน ๆ
เค้าคิดว่าวันนี้เป็นวันหยุด ไม่น่ามีฝนมากั้น
ให้เค้าทำอะไรต่าง ๆ ได้เลย
ปู่เดินเข้ามาใกล้ ๆ แล้วยิ้ม
"ปู่มีเรื่องจะเล่าให้ฟัง"
ไม่ทันที่หลานชายได้พูดอะไรออกมา ปู่ก็เริ่มเล่า
"เวลานานมาแล้ว มีเมืองเมืองนึง เป็นเมืองแห่งความเครียด
เมืองนี้มี 3ฤดู มีฤดูเร่งรีบ ฤดูเครียด ฤดูคลายเครียด"
หลานนั่งฟังอย่างสงสัย แต่ไม่กล้าถาม พวกขัดปู่จึงให้ปู่เล่าต่อ
ปู่ยิ้ม
"ฤดูเร่งรีบ
มันเป็นกดของธรรมชาติ ฤดูนี้เวลาวิ่งเร็วกว่าฤดูอื่น ๆ จงทำให้คนต้องเร่งรีบไปซะหมด
แต่มีหลายคนที่พยายามฝืนฤดูกาล แต่ธรรมชาติ ก็ได้สร้างความเครียดมาปีบ
สร้างเวลามากำหนด ทุก ๆ คนจึงเร่งรีบไปซะหมด
หลานถาม "เค้าจะรีบไปทำไมครับ ก็อยู่เฉย ๆ ก็ได้นิครับ"
ปู่ยิ้มแล้วเล่าต่อ
"มันเป็นฤดูของการออกไปหาอาหาร และ หาคำว่าความสุขไง"
ถ้าไม่ออกไปในฤดูแห่งนี้ ทุกคน อาจจะได้อาหารและสิ่งที่เรียกว่า
ความสุขมาไงหลานรัก"
ปู่เล่าต่อ และปล่อยให้หลานชายเก็บไว้คิดในใจ
"พอฤดูกาลนี้จบลง หมู่บ้านนี้ ก็เข้าสู่ ฤดูแห่งความเครียด"
"ฤดูเครียด
มาถึงฤดูความเครียด ต้องพบกับอุปสรรคมากมาย ทั้งการหาตัวตน
หาความสุขของชีวิต หาการหลุดพ้น บางคนวิ่งหนี บางคนพยายาม
บางอดทน แล้วแต่เส้นทางของแต่ละคน "
"ฤดูคลายเครียด
ถึงเวลาที่คุณคนรอค่อย มันอาจจะไม่ต้องใช้อะไรมากมาย ไม่ต้องคิด
ไม่ต้องทำ หาที่พักใจต่าง ๆ น่า นำของที่ไปหามาในฤดูของความเครียด
มาสร้างความสุข ต่าง ๆ นานา ทุกคนที่อยู่ในเมืองแห่งนี้ ไม่มีใครไม่ชอบ
ฤดูแห่งนี้ แต่ความสุขไม่มี ถ้าเราไม่ได้ออกไปหาในฤดูแห่งความเครียด"
ปูยิ้มเมื่อเล่ามาถึงตรงนี้ "แล้วหลานปู่ ชอบอยู่มั้ยเมืองแบบนี้"
หลานยิ้ม "ทำไมต้องมีด้วยละครับ ความเครียด ความเร่งรีบ
ทำไมไม่มีแค่ ความสุข อย่างเดียวละครับ"
"หลานรู้มั้ย ว่า คนในเมืองนี้ เค้าอยู่ด้วยอะไร
ถ้าหลานได้ลองหลุดเข้าไปในนิทานแบบนี้
หลานจงจำคำปู่ไว้ ว่ารอยยิ้ม ทำให้คนในเมืองนี้อยู่ได้"
หลายชายยิ้ม ๆ และ ยังสงสัย
"อ่า เจ้าหลานปู่ เรื่องนี้มันเป็นเพียงนิทาน
เมืองทุกเมืองมีแนวทางของมันเอง"
"ในโลกนี้มี นิทานมากมาย และก็มีเมืองให้เหล่าตัวในจินตนาการ อยู่มากมาย
มันแล้วแต่ว่า ตัวในจินตนาการนั้นเลือกที่จะ หานิทานเรื่องไหนอยู่"
"เอาไว้วันหลังปู่จะเล่าเมืองอื่นๆ ให้ฟังอีกนะ"
"ทำไมคุณถึงไม่มีความรับผิดชอบแบบนี้"
หัวหน้าโมโหจากเอกสาร ที่เสียหาย
เหตุการณ์ครั้งนี้มันอาจจะทำให้เค้าโดนไล่ออกจากงาน
เค้ายิ้มและว่างทุกอย่างลง และยอมรับผิด
"ผมจะไม่ให้มันเกิด ขึ้นอีกครับ"
"เหี้ยเอ่ย งานส่งลูกค้า ทำไงดีว่ะ"
ฝนไม่ได้เห็นใจ เค้าเลย เค้ากำลังเอางานไปส่งลูกค้า
"เป็นไงบ้างหลายปู่"ปู่เค้าเรียก
"ฝนตกหนักมากเลย ทำไมต้องตกด้วย"
เด็กน้อยเครียดเพราะไม่ได้ออกไปวิ่งเล่นกับเพื่อน ๆ
เค้าคิดว่าวันนี้เป็นวันหยุด ไม่น่ามีฝนมากั้น
ให้เค้าทำอะไรต่าง ๆ ได้เลย
ปู่เดินเข้ามาใกล้ ๆ แล้วยิ้ม
"ปู่มีเรื่องจะเล่าให้ฟัง"
ไม่ทันที่หลานชายได้พูดอะไรออกมา ปู่ก็เริ่มเล่า
"เวลานานมาแล้ว มีเมืองเมืองนึง เป็นเมืองแห่งความเครียด
เมืองนี้มี 3ฤดู มีฤดูเร่งรีบ ฤดูเครียด ฤดูคลายเครียด"
หลานนั่งฟังอย่างสงสัย แต่ไม่กล้าถาม พวกขัดปู่จึงให้ปู่เล่าต่อ
ปู่ยิ้ม
"ฤดูเร่งรีบ
มันเป็นกดของธรรมชาติ ฤดูนี้เวลาวิ่งเร็วกว่าฤดูอื่น ๆ จงทำให้คนต้องเร่งรีบไปซะหมด
แต่มีหลายคนที่พยายามฝืนฤดูกาล แต่ธรรมชาติ ก็ได้สร้างความเครียดมาปีบ
สร้างเวลามากำหนด ทุก ๆ คนจึงเร่งรีบไปซะหมด
หลานถาม "เค้าจะรีบไปทำไมครับ ก็อยู่เฉย ๆ ก็ได้นิครับ"
ปู่ยิ้มแล้วเล่าต่อ
"มันเป็นฤดูของการออกไปหาอาหาร และ หาคำว่าความสุขไง"
ถ้าไม่ออกไปในฤดูแห่งนี้ ทุกคน อาจจะได้อาหารและสิ่งที่เรียกว่า
ความสุขมาไงหลานรัก"
ปู่เล่าต่อ และปล่อยให้หลานชายเก็บไว้คิดในใจ
"พอฤดูกาลนี้จบลง หมู่บ้านนี้ ก็เข้าสู่ ฤดูแห่งความเครียด"
"ฤดูเครียด
มาถึงฤดูความเครียด ต้องพบกับอุปสรรคมากมาย ทั้งการหาตัวตน
หาความสุขของชีวิต หาการหลุดพ้น บางคนวิ่งหนี บางคนพยายาม
บางอดทน แล้วแต่เส้นทางของแต่ละคน "
"ฤดูคลายเครียด
ถึงเวลาที่คุณคนรอค่อย มันอาจจะไม่ต้องใช้อะไรมากมาย ไม่ต้องคิด
ไม่ต้องทำ หาที่พักใจต่าง ๆ น่า นำของที่ไปหามาในฤดูของความเครียด
มาสร้างความสุข ต่าง ๆ นานา ทุกคนที่อยู่ในเมืองแห่งนี้ ไม่มีใครไม่ชอบ
ฤดูแห่งนี้ แต่ความสุขไม่มี ถ้าเราไม่ได้ออกไปหาในฤดูแห่งความเครียด"
ปูยิ้มเมื่อเล่ามาถึงตรงนี้ "แล้วหลานปู่ ชอบอยู่มั้ยเมืองแบบนี้"
หลานยิ้ม "ทำไมต้องมีด้วยละครับ ความเครียด ความเร่งรีบ
ทำไมไม่มีแค่ ความสุข อย่างเดียวละครับ"
"หลานรู้มั้ย ว่า คนในเมืองนี้ เค้าอยู่ด้วยอะไร
ถ้าหลานได้ลองหลุดเข้าไปในนิทานแบบนี้
หลานจงจำคำปู่ไว้ ว่ารอยยิ้ม ทำให้คนในเมืองนี้อยู่ได้"
หลายชายยิ้ม ๆ และ ยังสงสัย
"อ่า เจ้าหลานปู่ เรื่องนี้มันเป็นเพียงนิทาน
เมืองทุกเมืองมีแนวทางของมันเอง"
"ในโลกนี้มี นิทานมากมาย และก็มีเมืองให้เหล่าตัวในจินตนาการ อยู่มากมาย
มันแล้วแต่ว่า ตัวในจินตนาการนั้นเลือกที่จะ หานิทานเรื่องไหนอยู่"
"เอาไว้วันหลังปู่จะเล่าเมืองอื่นๆ ให้ฟังอีกนะ"
"ทำไมคุณถึงไม่มีความรับผิดชอบแบบนี้"
หัวหน้าโมโหจากเอกสาร ที่เสียหาย
เหตุการณ์ครั้งนี้มันอาจจะทำให้เค้าโดนไล่ออกจากงาน
เค้ายิ้มและว่างทุกอย่างลง และยอมรับผิด
"ผมจะไม่ให้มันเกิด ขึ้นอีกครับ"
