"เด็กชายมีชัย ตอบปัญหาข้อนี้มาสิ"
ประโยคแบบนี้ ทุกคนคงต้องคงเคยโดนกันมาบ้าง ผมมักโดนอยู่บ่อย ๆ แต่เป็น
"เด็กชายมีชัย ยืนขึ้นแล้วอ่านหนังสือให้ครูฟังหน่อยสิ"
ผมมักจะโดนอะไรแบบนี้บ่อย ๆ และก็เรียกเสียงเฮฮ่าได้เป็นอย่างดี เพราะผมเป็นคนอ่านหนังสือไม่เก่งอ่านผิด ๆ ถูก ๆ ผิดแบบไม่สามารถ ยกโทษให้ได้ ผมเป็นพวกชอบสมาธิไม่อยู่กับตัว หัวสมอง ชอบคิดไปเอง ทั้งคำที่อ่าน เขียนไว้ว่า "ได้ครับยาย" ปิติตอบแล้วก็คว้ามีดหั่นหยวกกล้วยใส่กระจาดอย่างกระฉับกระเฉง
แต่ผมไปอ่านด้วยใจเหมอลอย ว่า "ได้ครับยาย" ปิติตอบแล้วก็คว้ามีดหั่นพริกหยวกใส่กระจาดอย่างกระปี้กระเป่า ทุกคนในห้อง งง กับการอ่านบทความนี้ ผมเองก็งง ว่าอ่านออกไปได้อย่างไร มันเป็นนิสัยที่ชอบสร้างสรรค์ตั้งแต่เด็ก ๆ คงเป็นไปเพราะจิตใต้สำนึกกะมั้ง มันผ่านไปเร็วเหลือเกิน เวลาที่มีคนคอยสอนสอนสั่งเรายังจำไม่ได้หรือมั้ย มีคนคอยชี้แนวทางหรือบอกให้คิดและ ทำในแนวทางที่ถูกต้อง
"ไอเหี้ย ฝนตกอีกแล้ว"
วันนี้ผมต้องเอาร่มออกจากบ้านเดินทางไปทำงาน ผมเดินมองถนน ไม่สนใจผู้คน แต่ผู้คนที่อยู่รายรอบมีมากมาย เดินอย่างเร่งรีบในยามเช้า ในที่สุดฝนก็หยุด มันหยุดก่อนหน้าที่ผมจะถึงออฟฟิต จังหวะเก็บร่ม เดินเข้าใต้อาคาร ร่มของผมเปียกน้ำแล้วหยดลงพื้นตลอดทาง มีหันไปมองชายคนนึง "นั้น" เค้าเก็บร่ม แล้วเค้าก็ หุบร่มเปิดร่มด้วยความเร็ว5-6ครั้ง น้ำที่ติดร่มหลุดกระเด็นออกจากร่มจนหมด เค้าเดินเข้าอาคาร "นั้น" มันเป็นเพียงวิธีง่ายๆ และมันยังมีอีกมากมายในโลกที่ มีวิธีง่ายๆ บนโลก ที่กำลังพร้อมที่จะสอนผม ได้ทุกเมื่อ
"เด็กชายมีชัย เปิดใจ และ มองหนังสือดีๆ สิลูก"
แต่ผมกับหันมองต้นไม้ข้างหน้าต่าง
ประโยคแบบนี้ ทุกคนคงต้องคงเคยโดนกันมาบ้าง ผมมักโดนอยู่บ่อย ๆ แต่เป็น
"เด็กชายมีชัย ยืนขึ้นแล้วอ่านหนังสือให้ครูฟังหน่อยสิ"
ผมมักจะโดนอะไรแบบนี้บ่อย ๆ และก็เรียกเสียงเฮฮ่าได้เป็นอย่างดี เพราะผมเป็นคนอ่านหนังสือไม่เก่งอ่านผิด ๆ ถูก ๆ ผิดแบบไม่สามารถ ยกโทษให้ได้ ผมเป็นพวกชอบสมาธิไม่อยู่กับตัว หัวสมอง ชอบคิดไปเอง ทั้งคำที่อ่าน เขียนไว้ว่า "ได้ครับยาย" ปิติตอบแล้วก็คว้ามีดหั่นหยวกกล้วยใส่กระจาดอย่างกระฉับกระเฉง
แต่ผมไปอ่านด้วยใจเหมอลอย ว่า "ได้ครับยาย" ปิติตอบแล้วก็คว้ามีดหั่นพริกหยวกใส่กระจาดอย่างกระปี้กระเป่า ทุกคนในห้อง งง กับการอ่านบทความนี้ ผมเองก็งง ว่าอ่านออกไปได้อย่างไร มันเป็นนิสัยที่ชอบสร้างสรรค์ตั้งแต่เด็ก ๆ คงเป็นไปเพราะจิตใต้สำนึกกะมั้ง มันผ่านไปเร็วเหลือเกิน เวลาที่มีคนคอยสอนสอนสั่งเรายังจำไม่ได้หรือมั้ย มีคนคอยชี้แนวทางหรือบอกให้คิดและ ทำในแนวทางที่ถูกต้อง
"ไอเหี้ย ฝนตกอีกแล้ว"
วันนี้ผมต้องเอาร่มออกจากบ้านเดินทางไปทำงาน ผมเดินมองถนน ไม่สนใจผู้คน แต่ผู้คนที่อยู่รายรอบมีมากมาย เดินอย่างเร่งรีบในยามเช้า ในที่สุดฝนก็หยุด มันหยุดก่อนหน้าที่ผมจะถึงออฟฟิต จังหวะเก็บร่ม เดินเข้าใต้อาคาร ร่มของผมเปียกน้ำแล้วหยดลงพื้นตลอดทาง มีหันไปมองชายคนนึง "นั้น" เค้าเก็บร่ม แล้วเค้าก็ หุบร่มเปิดร่มด้วยความเร็ว5-6ครั้ง น้ำที่ติดร่มหลุดกระเด็นออกจากร่มจนหมด เค้าเดินเข้าอาคาร "นั้น" มันเป็นเพียงวิธีง่ายๆ และมันยังมีอีกมากมายในโลกที่ มีวิธีง่ายๆ บนโลก ที่กำลังพร้อมที่จะสอนผม ได้ทุกเมื่อ
ถ้าคุณเปิดใจและมองไปรอบ ๆ ตัว และสนใจกับสิ่งที่อยู่รอบ ๆ ตัวคุณมีอะไรมากมายที่เราไม่รู้จริง ๆ
ผมว่าคุณครูสอนให้เราทำในสิ่งที่ถูกต้อง แต่คนที่นำไปใช้เคยคิดบ้างไม่ ว่ามันถูกต้องหรือป่าว
"เด็กชายมีชัย เปิดใจ และ มองหนังสือดีๆ สิลูก"
แต่ผมกับหันมองต้นไม้ข้างหน้าต่าง
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น