เวลา

วันอาทิตย์ที่ 29 สิงหาคม พ.ศ. 2553

ไม่เคยพอดี

ผมนั่งทำงานอยู่ในออฟฟิต แต่ใจผมกับไม่ได้คิดถึงเรื่องานเลย มาเป็นอาทิตย์แล้ว ผมไม่ได้มีเรื่องคอขาดอะไรหรอก แต่มันทำให้ผมหยุดคิดไม่ได้ เพราะผมอาจจะทำให้ชีวิต ข้างๆ ผมเสียใจ เพราะความไม่มั่้นใจในตัวผม แค่ผมไม่มันใจว่าเค้าจะ อยู่กับผมไปได้นานแค่ไหน ผมจะรับเธอได้นานมั้ย มันเป็นเพียงขอแก้ตัวหรือป่าวที่จะ เลิกกับใครคนนึง แต่ถ้ามันเพิ่งเริ่มต้น เพิ่งรู้จักกัน เพิ่งคุยกันได้ ไม่กี่วัน แต่เรากลับพูดเข้าไปในความรู้สึกลึก ๆ ขอเค้าเสียแล้ว มันเข้าไปจนผมรู้สึกว่าถ้าผมดึกมันออกมา มันคงติดออกมากับความเจ็บปวดด้วยแน่ๆ แต่ถ้าลึกไปกว่านั้น ไม่ต้องถามเลย เพราะผมก็ยังไม่รู้ว่า มันจะติดอะไรมาอีก หรือว่าลึกจนผมหาทางออกไม่เจอ ก็เป็นได้ ถ้าเรื่องเป็นแบบนี้คุณจะเลือกแบบไหน ถ้าคุณรู้สึกดีกับคน ๆ นึงแต่กลับรู้นึกว่า คนนี้อาจจะไม่ใช่คู่เราในอนาคต เราจะลองศึกษาจนเรารู้ว่า ใช่หรือไม่ใช่ดี ถ้าไม่ใช่ละ มันจะผิดไหมที่จะบอกว่า เราไปด้วยกันไม่ได้ หรือจะเลิกและบอกว่าเราเป็นพี่น้องกันเหอะ แต่ผมก็รู้สึกว่า ทั้ง 2 อย่าง ความหมายมันก็หมายถึงข้ออ้างที่จะแยกตัวออกจากกันอยู่ดี แต่ถ้าผมไม่ได้คิดแบบนั้นอีก ถ้าผมอยากเป็นพี่น้องจริง ๆ ผมว่าอีกฝังก็คงทำใจไม่ได้อีก หรือถ้ามันเข้ากันไม่ได้จริง ๆ มันก้เป็นเพราะเราไม่ปรับเข้าหากันหรือป่าว เพราะเรารักตัวเองมากไปหรือป่าว ที่ไม่ยอมลดเรื่องบ้างเรื่อง ทำเรื่องยาก ๆให้เป็นเรื่องง่าย มันก็จบ เพียงคุณ ลองฟังเค้าบ้าง ลองทำตามเค้าบ้าง มันก็คงเข้ากันง่ายขึ้น แต่ผมว่ามันไม่ได้ง่ายขนาดนั้น นั้นคนหลายคน คงทำไปแล้วถ้ามันง่ายอย่างที่ผมพิมพ์มา แต่ผมว่าเรื่องทั้งหมดอาจจะเกิดจากเรื่องเพียงเล็กน้อยมาก ๆ ที่เรากับมองจุดนั้นไม่ออก บ้างที่ผู้ชายไม่ได้ต้องการ ในสิ่งที่เค้าบ่นมาในหลายๆ เรื่องก็ได้ แต่เนื่องจากเค้าไม่ได้ในจุดที่เค้าต้องการเพียงนิดเดียวและ มันเป็นการสะสม จนทำให้เรื่องทุกเรื่องดูเป็นเรื่องใหญ่ไปซะหมด อย่างผม ผมมีไม่กี่เรื่องหรอกที่ทำให้ผมไม่พอใจ แต่ถ้ามันเค้าเริ่มไม่ชอบผมในจุดเล็ก ๆ ของผมตรงนั้นแล้ว มันเหมือน เค้าก็รับเราไม่ได้เลยในทุก ๆ จุด ถึงจุดเล็ก ๆ นั้น คือเรื่องการอยู่กับเพื่อนของเค้าเอง ผมไม่รู้ว่าเธอคนนั้นมาอยู่ข้างๆ ผม เค้าต้องการเวลามากแค่ไหน และเพื่อนผมต้องการเวลามากแค่ไหน ผมไม่รู้หรอก แต่ผมรู้ว่าคนที่อยู่กับผมมาตลอด เมื่อผมทุก เมื่อผมเศร้า เมื่ิิอผมสุข เมื่อผมรู้สึกทุก ๆ อย่างมามากกว่าคนที่ผมพึ่งรู้สึกดี ๆ ด้วย และยิ่งกว่านั้น ถ้าเป็นครอบครัวผมนี้คงไม่ต้องพูดว่ามันยาวนานแค่ไหน ผมอาจจะมองความรักเห็นแก่ตัวเกินไป ผมมองถึงแต่ชีวิตที่อยู่รอบตัวผม แต่ผมคิดว่าคุณก็มีเช่นกัน แต่การที่เราปรับตัวเข้าหากัน ผมว่าการที่ค่อยๆ ให้ทุก ๆ อย่าง ออกไปอย่างช้า ๆ และค่อยๆ มีการปรับ คุณว่าม่ะ แต่ผมก็พูดไปอย่างนั้นละ ตามความคิดในตอนนี้ ถ้าผมโตกว่านี้ผมอาจจะไม่คิดแบบนี้แล้วก็ได้ ผมก็บ่นมาซะเยอะเลย แต่เรื่องที่ผมบ่นตั้งแต่แรกคุณจะเลือกอะไร ผมอิจฉาคนที่ตัดสินใจได้ดีกว่าผม ทิ้งที่การตัดสินใจนั้นมาจากความจำยอม หรือไม่ถ้าคุณคิดถูกที่จะเดินจาก แล้วมันเป็นเรื่องดี กว่าที่คุณเดินหน้าและเจ็บไม่ใช่เพียงคุณที่เจ็บ แค่ความไม่พอดีของคุณเอง คุณจะเลือกรัก หรือคุณจะเลือกที่จะหยุดรักกันแน่!!


เห้ย!! มึงทำงานอยู่ป่าวว่ะ

อ๋อทำครับ ๆ

เย็นนี้ทำให้ทันนะคุณ ผมรีบเอาไปให้ลูกค้าดู

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น